قتل صبر
قتل صبر آن است که انسانى یا حیوانى را بسته نگهدارند و بکشند.در حدیث است که پیامبر«ص»کسى را اینگونه نکشت و از این گونه کشتن چهار پایان نهى شده است،یعنى اینکه جاندارى را زنده نگهدارند و آن قدر به او ضربه بزنند تا بمیرد. [۱] به شهدا و اسیرانى که کشته مىشوند نیز«مصبور»گفته مىشود.در مورد حیواناتى که زجرکش مىشوند نیز به کار مىرود. [۲] از مظلومیّت سید الشهدا«ع»و قساوت کوفیان یکى هم آن بود که حسین بن على«ع»را در حالى که هنوز رمق در بدن داشت،مورد ضربههاى شمشیر و نیزه قرار دادند.امام سجاد«ع»بعنوان افشاگرى از ستم یزیدیان،در خطبهاى که در کوفه در حال اسارت خواند و خود را به مردم فریب خورده و به خواب سیاسى رفته معرفى کرد،از جمله فرمود:«انا ابن من قتل صبرا و کفى بذلک فخرا» [۳] من پسر کسى هستم که به«قتل صبر»کشته شد و همین افتخار مرا بس!در مورد مسلم بن عقیل نیز در تاریخ آمده است که ابن زیاد او را به«قتل صبر»کشت. [۴]
جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، قم، معارف، ج1، ص 353.